Opoja.net

Adhuroje Allahun, jo njerëzit!

Islame

[miptheme_dropcap style=”normal” color=”#4d4d4d” background=””]Ë[/miptheme_dropcap]shtë pjesë e natyrës sonë si qenie njerëzore të lidhemi për ato që i duam. Nga udhëheqësit, familjarët apo shokët; dhe është e vështirë të imagjinojmë një botë pa ata që i duam. Forma më e fortë dhe më e fuqishme e dashurisë është dashuria që duhet ta ndjejmë ndaj të Dërguarit të Allahut, Muhammedit (paqja qoftë mbi të) i cili ka thënë: “Asnjë nga ju nuk do të ketë besimin e plotësuar deri sa të më do mua më shumë se prindët e tij, bijtë e tij dhe gjithë njerëzimin.” (Buhari). Kjo domethënë, se themeli për këtë dashuri buron nga dashuria jonë për Allahun e Madhëruar dhe nënshtrimi jonë ndaj Atij.

I Dërguari i Allahut (paqja qoftë mbi të), gjithashtu ka thënë: “Kush dashuron për hir të Allahut dhe urren për hir të Allahut, e ka plotësuar fenë e tij.” Dashuria jonë duhet karakterizuar si dashuri për hir të Allahut të Madhëruar dhe kënaqësisë së Tij, i Cili kurrë nuk vdes dhe kurrë nuk zhgënjen.

Thjeshtë padashur, dhe pa e ditur, admirimi nganjëherë bëhet i tepruar dhe kufizohet me “adhurim”. Kjo është një provë shumë serioze dhe një luftë e rëndësishme me të cilën përballen shumica prej nesh, nëse ne lidhin besimin tonë për njerëzit.
Ilustrimi më i mirë asaj që pasoi me vdekjen e të Dërguarit të

Allahut (paqja qoftë mbi të). Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me të) thoshte që i Dërguari i Allahut (paqja qoftë mbi të) nuk ka vdekur ngaqë ishte krejtësisht i tronditur. hutuar dhe prekur nga histeria e humbjes të Dërguarin, ai ishte mezi në gjendje të kontrollojë veten, duke iu kërcënuar të gjithë atyre që e pranonin lajmin e vdekjes së tij. Në çastet e tërbimit të Umerit, vdejn Ebu bekri i cili u drejtohet njerëzve, duke u thënë: “O Njerëz! Kushdo prej jush që adhuronte Muhammedin, dine se Muhammedi është i vdekur, dhe kushdo prej jush që adhuronte Allahu, dine se Allahu është i gjallë dhe nuk do të vdesë kurrë.” Pastaj lexoi ajetin:

“Muhamedi është vetëm i Dërguar, para të cilit ka pasur edhe të dërguar të tjerë. Nëse ai vdes ose vritet, a mos do të ktheheni ju prapa? Kushdo që kthehet prapa, nuk i bën kurrfarë dëmi Allahut. Dhe Allahu do t’i shpërblejë falënderuesit.” [Kur’an 3:144]
Kur as’habët e dëgjuan këtë, thanë se iu dukë kinse për herë të parë e dëgjuan këtë ajet.

Ky ishte një mësim i madh për besimtarët në atë kohë, dhe vazhdon të jetë një mësim i rëndësishëm për ne sot në çfarëdo vështirësi që mund të hasim në lidhje me ata që i duam. Ne gjithmonë duhet ta dimë se ne nuk guxojmë të adhurojmë njerëz apo pozicione, por ne e adhurojmë Allahun e Madhëruar. Të Parin, të Fundit dhe të Përhershmin.

Dy rekate që do ta ndryshojnë jetën tuaj

Linda Guraj

Letër vëllazërore hoxhallarëve

Linda Guraj

Brengat dhe trishtimi na zbulojnë atë që lumturia dhe mirëqenia nuk munden

Linda Guraj
Agjencia e Lajmeve
www.opoja.net