Mërgimtari nga Prizreni shiti shtëpinë në Francë për të ndërtuar një xhami në vendlindje

Opoja.net Opoja.net Diaspora Kosova

Një jetë të tërë e kaloi në Francë, por zemrën dhe veprën e tij vendosi t’i lërë në vendlindje. Bilall Likaj nga Lubeqeva e Prizrenit dhuroi tokën dhe financoi ndërtimin e një xhamie në Prizren, duke shitur edhe shtëpinë që kishte blerë gjatë viteve të punës në Francë.

Pa i mbushur ende 20 vjeç, Bilall Likaj u nis nga vendlindja drejt Francës, ku do të jetonte dhe punonte për rreth shtatë dekada.

Vitet kaluan, jeta e tij u ndërtua larg Kosovës, por lidhja me vendlindjen dhe dëshira për të lënë një vepër të mirë pas vetes nuk u shua kurrë.

Në moshën 88-vjeçare, Bilalli vendosi të kthehej në vendlindje. Por kthimi i tij nuk ishte vetëm një rikthim te rrënjët. Ai erdhi me një dëshirë të madhe për të bërë diçka që do t’u shërbente brezave që do të vinin pas tij.

Ai i dhuroi Bashkësisë Islame 7 ari tokë në Prizren, ndërsa me kursimet e mbledhura gjatë viteve të punës financoi ndërtimin e një xhamie.

Bëhet fjalë për Xhaminë “Bilali”, e cila nga shumë qytetarë njihet edhe si “Xhamia e Gurit”.

Por për Bilallin, kjo vepër kishte një çmim shumë më të madh se sa vetëm kursimet e një jete.

Për ta realizuar ëndrrën e tij, ai vendosi të shesë edhe shtëpinë që kishte blerë gjatë viteve të punës në Francë.

“Kam punuar në rini, bleva një shtëpi në Francë… pastaj e shita për ta ndërtuar xhaminë. Në atë xhami e kam lënë shpirtin.”

Këto fjalë tregojnë më shumë se një sakrificë materiale. Ato tregojnë lidhjen e një njeriu me vendlindjen, besimin dhe dëshirën për të lënë pas një vepër që vazhdon t’u shërbejë të tjerëve.

Bilall Likaj jetoi rreth shtatë dekada në Francë, punoi, ndërtoi jetën e tij dhe krijoi pasuri. Por në fund, një pjesë të madhe të asaj që kishte fituar gjatë jetës vendosi ta rikthente në vendlindje.

Shtëpia në Francë u shit, ndërsa në Prizren u ngrit një xhami.

Një jetë larg vendlindjes, por një vepër e lënë përgjithmonë në të. ❤️🕌

Historia e Bilall Likajt mbetet një shembull i sakrificës, bamirësisë dhe dashurisë për vendlindjen – një kujtim se ndonjëherë pasuria më e madhe që mund të lëmë pas nuk është ajo që mbledhim për vete, por ajo që u shërben të tjerëve.

 

/OPOJAnet/

Opojanet ka hapur kanalin në Whats App dhe ju mund të na bashkoheni për të ndjekur lajmet tona BASHKOHU KËTU.

- Reklama-
- Reklama-