Opoja.net

Nëse shoqëria nuk i pengon kriminelet, edhe vetë do të përfshihet në ndëshkim !

Në tregimet për
pejgamberët e Allahut ka shumë mësime, për ata që dinë të marrin mësim. Allahu
i Lartësuar thotë: “Në tregimet e tyre (pejgamberëve) ka këshilla për ata që
kanë mendje. Kurani nuk është tregim i trilluar…”
(Jusuf, 111)

Mësimi që mund të nxirret
nga ngjarjet e pejgamberit Salih (a.s.) dhe popullit të tij Themud, tek i cili mbizotëronte
vulgariteti dhe imoraliteti, dhe të cilët të gjitha gjërat i rregullonin me
pasionet e tyre, është ky: Populli që dorëzohet pas asaj që janë dhënë të
prishurit dhe të pamoralshmit, edhe ai do të përfundojë ashtu siç përfundojnë
ata!

280

Me çka po nxeheni në këto ditë të ftohta ?

Një grup i caktuar
njerëzish të prishur, kishin planifikuar mbytjen e devesë, kurse më pas edhe mbytjen
e Salihut (a.s.), por ata e realizuan vetëm gjysmën e planit të tyre. Pjesa
tjetër e popullit, pas këtij krimi, nuk lëvizi as përpara as prapa. Ajo ishte
një shoqëri negative, politikat dhe interesat e së cilës drejtoheshin nga një
grup i vogël njerëzish të prishur, ndërsa shumica, u jepte pëlqim duke heshtur!

Negativiteti nuk
është justifikim i një shoqërie! Shoqëria dhe bashkësia duhet ta luajnë rolin
kryesor në anulimin e të prishurve dhe zullumqarëve, duhet t’i ndalojnë që të
mos flasin në emër të asaj shoqërie, ose në emër të asaj bashkësie, ose që të
pyeten për interesat e tyre jetike. Kur shoqëria të heq dorë nga ky rol – mos ta
fajësojë askënd përveç vetvetes, atëherë kur ta përfshijë ndëshkimi i
përgjithshëm dhe vuajtja e përgjithshme, siç e përfshiu popullin e Themudit!

Po pra! Kishte vetëm
9 (nëntë) njerëz të prishur nga populli Themud, kurse ai që i kryente krimet ishte
vetëm një person! Ndërkaq, njerëzit tjerë shtireshin kinse nuk po vërenin asgjë
tek ata të prishurit, duke i lejuar ata që të luajnë e të kënaqen, por edhe që të
ndikojnë dukshëm në rrjedhën e ngjarjeve dhe në të ardhmen e tyre!

Ata kriminelë nuk e shkaktuan
dënimin vetëm për veten e tyre! Dënimi qe i përgjithshëm, dhe i preku si
pjesëmarrësit e drejtpërdrejtë ashtu edhe pjesëmarrësit indirekt, të cilët
patën qëndrim negativ. Shpëtoi vetëm ai që hipi në anijen, të cilën e ndërtoi Salihu
(a.s.)!

Prandaj, në
dispozitën e sheriatit për urdhëresën e së mirës dhe ndalimin nga e keqja,
ruhet siguria e një shoqërie. Nga Zejneb bint Xhahsh (r.a.), transmetohet se me
një rast, Pejgamberi (savs), kishte hyrë shumë i frikësuar, duke u dridhur,
duke cituar:

“La ilahe il-lallah!
Mjerë arabët nga e keqja që do të vijë! Sot, kalimi i Jexhuxhve dhe Mexhuxhve u
hap për kaq shumë, dhe bëri një rreth me gishtin e madh dhe gishtin tregues.”
 Zejneb bint Xhahsh (r.a.) i tha: ‘O i
Dërguari i Allahut, a do të shkatërrohemi, derisa midis nesh ka njerëz të mirë!?
Ai tha: “Po, atëherë kur neveria do të merr hov!” (Muttefekun alejhi)

Ebu Davudi (r.h.),
ka regjistruar rastin, kur Ebu Bekri (r.a.), pas falënderimit dhe lavdërimit
për Allahun e Madhërishëm, ka thënë: “O njerëz, po ju e lexoni këtë ajet
kuranor, por po e vendosni aty ku nuk e ka vendin:
“O besimtarë! Ruajuni!
Kur të gjendeni në rrugën e vërtetë, nuk do t’ju dëmtojë ai që është i humbur.”
(el-Maide, 105) Ne e kemi dëgjuar të
Dërguarin e Allahut (savs) duke thënë:
“Kur njerëzit
ta shohin një zullumqar dhe nuk e pengojnë në atë që bën, dhe nuk e kapin për
dore, dënimi i Allahut mund t’i prekë të gjithë!”

Amër ibn Hushejm
(r.a.), ka thënë: “Edhe unë e kam dëgjuar Pejgamberin (savs), duke thënë:
“Tek një popull në të cilin kryhen mëkate, dhe ata kanë mundësi ta pengojnë atë
por nuk e bëjnë – Allahu i Plotfuqishëm do t’i përfshijë të gjithë me ndëshkim!”
 (Sahih, Sunen Ebi
Davud, nr. 4338.)

Abdullah ibn. Mesudi
(r.a.), thotë se Pejgamberi (savs) ka thënë: “Mangësia dhe e meta e
parë e cila u shfaq te Benu-Israilët ishte, se kur një njeri i mirë takohej me
një tjetër i cili bënte diçka që nuk lejohet – ai do t’i thoshte: ‘Ki frikë
Allahun, dhe largohu nga ajo që je duke bërë!’ pastaj, kur do ta takonte atë të
nesërmen nuk i pengonte atij që të hajë, të pijë dhe të ulet me të. Kur ata
filluan të sillen në këtë mënyrë, Allahu i Plotfuqishëm ua kundërshtoi zemrat e
tyre me njëri-tjetrin.”

Dhe pastaj lexoi: “U
mallkuan ata nga bijtë e Israelit që ishin mohues, me gjuhën e Davudit dhe të
Isait – të birit të Merjemes, për shkak se ishin të padëgjueshëm dhe ngase
kishin kaluar kufirin: – njëri-tjetrin nuk e pengonin nga veprat e këqija që
punonin. E, sa të shëmtuara ishin veprat që punonin ata! – Ti i sheh shumicën
nga ata që miqësohen me mohuesit. Me të vërtetë, e shëmtuar është ajo që i
përgatisin ata vetes: që Allahu të pezmatohet në ta dhe t’i dënojë përherë. – Sikur
t’i besonin ata Allahut, Pejgamberit dhe asaj që i është shpallur atij, nuk do
t’i merrnin ata (mohuesit) për miq. Por, shumica prej tyre janë mëkatarë.”
 (el-Maide, 78-81)

 – Dhe pastaj ai tha: “Kurrsesi!
Pasha Allahun, ju duhet ta urdhëroni të mirën e ta shmangni të keqen, dhe ta
kapni për dore zullumqarin dhe shtypësin, duke e detyruar me forcë në të
vërtetën, përndryshe Allahu do t’i kthejë zemrat tuaja kundër njëri-tjetrit dhe
do t’ju mallkojë, siç i ka mallkuar ata!”
(Sunen, Ebi Davud, nr. 4336)

Pra, vetë shoqëria
ka rol të madh në rregullimin e bashkësisë së saj, dhe sa herë që ajo këtë rol
nuk e merr në mënyrën e duhur – vetë shoqëria do të shkatërrohet për shkak të
veprimeve të individëve nga radhët e saj!

Me atë rast, shoqëria
do të konsiderohet bashkë pjesëmarrëse në krim, pse nuk e ka penguar kriminelin
për ta bërë krimin. Shoqëria duhet t’i ndërmarrë të gjitha hapat e nevojshëm
dhe t’i merr në dorë të gjitha mjetet e nevojshme, për ta larguar imoralitetin
dhe neverinë nga oborri i saj, në të kundërtën do të shkatërrohet kur neveritë
dhe imoraliteti të marrin hov!     

  /Shejh Nasir el-Omer/

Përkthim: Miftar Ajdini

(Islampress)

Agjencia e Lajmeve
www.opoja.net